Cultura, ocio e deporte

Unha das grandes e primeiras ondadas da emigración do pobo galego dirixiuse ao Caribe e, moi especificamente, á illa de Cuba, antonomásica perla da Antillas.

Nesta obra o escritor chileno-galego Edmundo Moure Rojas rescata do esquecemento ou da inaudita depreciación a eses galegos e galegas importantes que tanto tiveron que ver na historia de Chile. Recuperar a súa memoria, coa noticia das súas vidas e dos seus feitos, parece que é o principal propósito do autor de Memorial del Último Reino, creativa investigación, centrada nun período histórico e atenta a esas personalidades galegas con brillo propio e con sobresalientes accións.

A autora, nesta obra froito da súa tese doutoral, afirma que: "A sociedade rioplatense actual sería impensable sen a presenza da comunidade galega. Pola súa banda, Galicia sentou as súas bases nese éxodo transoceánico, que ten tras de si múltiples biografías, esgazaduras e historias entrañables por rescatar e contar".

Esta obra recolle formulacións e buscas a favor dunha concepción máis lóxica do Dereito e dunha máis verídica Xustiza e que aquí, nesta valiosa achega, se relacionan pola intención de asentar ao poder nun sistema democrático.

" [...] quero deixar ben establecido que non son investigador histórico nin experto en cuestións da emigración propiamente dita. A miña experiencia limítase a todo o aprendido durante case 50 anos de residencia na República Arxentina e ás circunstancias que me levaron a entrar en contacto coa colectividade española en xeral e particularmente a galega.

A pretensión das páxinas desta obra é a de seguir botando luz sobre o fenómeno migratorio galego desde a dobre perspectiva de proceso que contribuíu tanto á transformación da historia de Galicia, como á formación dalgunhas sociedades americanas. E isto faise ademais desde ópticas diversas, sobre distintos períodos cronolóxicos e partindo de variados tipos de fontes.

Esta obra enmárcase dentro do proxecto de recuperación dunha historia compartida pola que se afiance máis a comprensión recíproca dos pobos arxentino e galego e, desde as glorias pasadas favorecedoras dunha fraternidade cultural e social, proxéctese cara a un porvir que, tamén en numerosos aspectos, ha de ser común.

"Tras un longo día de viaxe semellaba que seguíamos estando en Galicia, non polas condicións físico-climáticas -fomos no inverno austral- senón pola extraordinaria e calurosa acollida dos membros da colectividade galega alí residente". Así relatan os autores deste traballo a súa chegada a Comodoro Rivadavia para, a través dunha bolsa de estudos, realizar unha estancia na Universidad Nacional de la Patagonia.